Beste organisator,

Hoe is het auteursbezoek geweest? Kon u een speld horen vallen? Heeft een illustrator de klas op stelten gezet? Zijn plots alle boeken van die ene schrijver uitgeleend in de bib? Heeft u iets gehoord waar u van opkeek, iets wat u heeft geraakt?

Beste auteur,

Hingen de leerlingen aan uw lippen? Stond u versteld van de vragen uit het publiek? Sloeg uw tekentechniek aan? Werd u goed ontvangen?

In dit gastenboek kan u uw ervaringen en tips delen met andere auteurs, leerkrachten, bibliothecarissen, verenigingen...


Marleen Coppens

Tom Schoonooghe kwam dinsdag vertellen over het boek Mijn stad bij onze 5de klassers. De lezing was weeral fantastisch! Hij vertelt heel boeiend en met veel humor. Ondertussen teken hij ook. Iedereen was enthousiast!

Ann Lootens

Ik begin mijn lezingen steevast met een felicitatie voor de kinderen.
Dan staan ze wel eventjes versteld want op die dag zijn ze, uiteraard, niet allemaal jarig.
Ik feliciteer hen omdat ik gehoord heb van de juf (of de meester) dat ze allemaal zo goed hun best doen om te leren lezen. En ook omdat ik weet dat ze allemaal uitblinken in iets. Ze zijn allemaal 'een kei' in iets. En dan mogen ze vertellen waarin ze 'een kei' zijn.
Dat varieert van: ballet, voetballen, rekenen, lezen, tekenen, vriendjes maken, zorgen voor de hond, mama helpen, jongleren, naar de scouts gaan enz…

Heel speciaal voor hen, heb ik ook een versje gemaakt.
Het gaat als volgt:

Ik heb een doos
met rood en geel,
een doos met 7 laatjes.
En als je heel goed
in elk laatje kijkt,
vind je een schat,
ja heus…
kijk, raad eens.
Is dit een pit?
Een veer?
Is dat een kei?
Denk goed na,
en zet een stap opzij.
In die pit van peer
zit heel wat meer:
een boom, zeg ik je.
Jawel, meneer.
En uit die veer
komt roe-koe-koe…
Doe maar eens
je oogjes toe.
En die kei,
dat is de TOP.
Er staat heel dik: IK op.
Juf gaf hem in de klas
omdat ik zo goed in…. was.
Ze zei: Nou nou,
je bent een kei!
Die kei hou ik altijd bij… (uit : 'Voor nu en nog heel lang' p 61)

Dan zie je de kinderen groeien en bloeien...

Dat versje is ook de aanzet tot fantaseren:
'Welke boom kan uit die pit groeien? Verzin eens een gekke naam.
Van welke vogel is die veer? Hoe ziet die vogel eruit?
Kortom, fantaseer maar los… '
En ja, hoor. Dan komen de leukste namen en beschrijvingen naar voor.
Zo leg ik de link naar mijn boekjes.

Middenin een lezing stak een klein jongetje plots zijn hand op.
'Ann,' zei hij. ' Jij bent ook een kei.
'Oh ja?' vroeg ik.
'Ja,' zei hij zelfzeker.
'Jij bent een kei in… de slimheid.'
'In de slimheid?' vroeg ik verbaasd.
'Ja,' glimlachte hij.
'Omdat jij zo'n mooie boeken schrijft!'

Nou, ik groeide en bloeide.
En mijn dag kon niet meer stuk.

Ann Lootens

Pat van Beirs

Bijna Jeugdboekenweek en ik wil werken (als auteur), dus nodig mij uit !
Pat van Beirs (nu bezig aan DE LAATSTE VIKING)

Martine Verheye

We hadden Anne Provoost te gast in het kader van Toast Literair georganiseerd door Davidsfonds. Dit was een bijzonder aangename ervaring : Anne was een echte spraakwaterval die vol passie kon vertellen over haar werk , haar zienswijze op jeugdliteratuur, haar kijk op jongeren.
Ze had zelf een powerpoint gemaakt zodat het publiek getuige kon zijn van de prachtige tekeningen uit haar prentenboek terwijl zij heel boeiend het verhaal vertelde. Daarna maakte ze onze toehoorders warm voor haar volgende project : Kinderen van de IJzer. Iedereen was heel tevreden; we leerden een "jeugdschrijfster " kennen die veel meer in haar mars heeft !

Roland Vandendriessche

Onze vereniging heeft nu reeds 2 lezingen ingericht met steun van het VFL. Wij raden dit ten zeerste ook aan alle verenigingen die actief zijn op cultuur- en historisch gebied.

Marlies Van Mechelen

Lezing 12 oktober 2015 Seniorama Leuven
‘Een thrillerwandeling door Leuven’
Jo Claes, misdaadromanschrijver

In zijn lezing verhaalde de auteur waarom hij aan de misdaadreeks met detective Thomas Berg ooit is begonnen, wat daarbij zijn bedoeling was – en nog is – en hoe hij de figuur van Thomas Berg geconcipieerd heeft.
Berg moest een man zijn, geen vrouw. ‘Als man is het voor mij moeilijk om mij volledig in de figuur van een vrouw in te leven’. Berg moest een zekere leeftijd hebben, zo’n veertig jaar: zonder de nodige levenservaring zou hij bij de talrijke beslissingen die hij te nemen heeft onzeker uit de hoek komen. Hij is ook vrijgezel, natuurlijk wordt hij af en toe verliefd, maar verder gaat het nooit, een vrouw aan zijn zijde zou zijn leven nog ingewikkelder maken dan het al is. Hij is ook gecultiveerd, hij kent zijn literatuur, houdt van kunst en van (vooral klassieke) muziek. Dat is zo’n beetje wie Berg is.
Hoe bouwt een schrijver een misdaadverhaal op? Allereerst moet je voor een moord een motief bedenken: afgunst, haat, wraak, overspel, verraad, tomeloze ambitie. Een moord moet ook geloofwaardig zijn. Door omstandigheden (jeugdtrauma’s, onvoorziene gebeurtenissen...) kan de moordenaar bijna niet anders dan tot moord over te gaan. Ook wij, ‘gewone mensen’, kunnen zover gedreven worden.
Andere thema’s, die ook door de vragenronde na de lezing, aan bod kwamen: waarom spelen al zijn romans zich in Leuven af?. Omdat hij Leuven nu eenmaal op zijn duimpje kent en hij de lezer allerhande wetenswaardigheden over de stad kan meegeven. Hij neemt de lezer a.h.w. mee op ontdekkingstocht.
Waarom staat er telkens een beeld uit de stad op de cover? Omdat zo’n beeld symbool staat voor de aard van de moorden. Daar vertelt de auteur een leuke anecdote bij. Die beelden zijn verbonden aan auteursrechten die meestal van de stad zijn en omdat het een goedde promotie is krijgt hij die beelden gratis op de cover. Voor de gespietste kever op de naald op het Ladeuzeplein was er echter een probleem: de auteur daarvan is de haast ongenaakbare Jan Fabre. Maar via via en dankzij een schitterende foto van dat beeld door Jo’s dochter van die kever vond Fabre het een eer om die foto op de cover gratis toe te laten: zo’n mooie foto van zijn ‘kunstwerk’ had hij nog nooit gezien.
Nog een vraag : waarom beschouwen zoveel mensen (en ondergetekende behoorde – verleden tijd - daar ook bij) als mindere literatuur? Omdat o.a. de literaire kritiek die romans gewoon links laat liggen en zij nooit in de media besproken worden. Het feit dat Jo Claes dit jaar in Amsterdam de Gouden Strop heeft gewonnen, de prijs voor het beste nederlandstalige misdaadverhaal, kan daar verandering in brengen en ook de deur openen naar de Nederlandse markt, waar Vlaamse auteurs gewoon niet gekend zijn. ‘De deur naar Nederland staat op een kier’.
Uiteindelijk dankte het talrijk opgekomen publiek (met een honderdtal zat de zaal stampvol) de auteur met een warm applaus: zijn enthousiasme, zijn loepzuivere argumenten, zijn open geest wisten de mensen zeer te waarderen.

Jos Tuerlinckx

Frank KLOECK

Diane Broeckhoven te gast bij lectuurgroep Davidsfonds Mortsel
Lezers lopen warm op koudste oktoberdag …

Dinsdag 13 oktober 2015. De koudste in 100 jaar. Meer dan 20 literatuurliefhebbers trotseerden dapper de Siberische temperaturen om zich te warmen aan de literatuur. En “warm” is ook het eerste woord dat je te binnen schiet om auteur Diane Broeckhoven te typeren. Die namiddag was ze te gast bij de leesgroep van de Mortselse Davidsfondsafdeling, waarop overigens ook niet-leden van harte welkom waren.

Debuut
Diane is geboren in Antwerpen. Eerst schreef ze jeugdromans. Voor Een dood vogeltje (1986) sleepte ze al meteen de (allereerste) Boekenleeuw in de wacht. Later volgde werk voor volwassenen. Een uitschieter is ongetwijfeld De buitenkant van meneer Jules (2001). De titel werd in zo’n 15 talen vertaald. Met name bij onze oosterburen (Ein Tag mit Herrn Jules) groeide het werk uit tot een heuse bestseller. In totaal vonden zo’n 250.000 exemplaren er de weg naar een gretig publiek!

Succesverhaal
Als lezers peilen naar het waarom van dat megasucces, reduceert onze gaste het bijna tot een toevalstreffer. Haar aanwezigheid op een boekenbeurs in Duitsland én in een druk bekeken literair programma op een Duitse omroep fungeerden volgens haar als “triggers”. Mogen we zo vrij zijn die toelichting sterk te relativeren. Media-ondersteuning werkt alleen als er inhoudelijk en qua stijl sterke intrinsieke kwaliteiten te onderkennen zijn. En dat is met “meneer Jules” ongetwijfeld het geval. Hoe omgaan met eindigheid en dood is een universeel gegeven dat de auteur vanuit alledaagse, erg herkenbare situaties, tot een universeel raamkader weet op te tillen. En dat universele appel verklaart ongetwijfeld ook de niet onaardige weerklank in binnen- en buitenland.

Zen
Een lezeres vertelt hoe “zen” ze wordt bij de lectuur van Dianes werk, dat voor haar blijkbaar een bepaalde, weldoende en rustgevende sfeer uitstraalt. De auteur is zichtbaar in haar nopjes met die reactie. Ze woonde zo’n 30 jaar in Nederland waar ze beroepsactief was als journaliste. Ze werkte onder meer voor het spiritueel tijdschrift Onkruid. In dat raam had ze contact met diverse “goeroes” (in de goede betekenis van het woord) die poogden in te spelen op zingevingsvragen. Maar ook persoonlijk interesseert het onderwerp “meditatie” haar heel sterk. Ze verdiepte zich niet alleen in het onderwerp, ze beoefent zelf ook tal van meditatietechnieken. Een en ander heeft haar, naar eigen zeggen, erg geholpen in soms zware periodes die ze tijdens haar leven doormaakte. Dat ze die rust via haar verhalen blijkbaar kan “doorgeven”, vindt ze erg positief. De auteur woont overigens in het Antwerpse Begijnhof waar ze die rust dagdagelijks kan terugvinden.

Stijl
Een ander lezer valt het op dat Dianes boeken allerminst dikke turven zijn. De auteur beaamt en wijst op een tegenstelling. Als ze praat doet ze dat breedvoerig en honderduit. Schrijven doet ze daarentegen sober, gebalder en daarbij is ze korter van stuk. Heel opmerkelijk. Wat vele lezers ook opvalt – en als erg positief aanmerken – is dat de auteur een veeleer “suggestieve” dan wel “expliciete” stijl hanteert, die nog een heel stuk aan de verbeelding van de lezer overlaat.

***

Vooruitblik
Na de pauze licht Diane een tipje van de sluier van nieuw werk dat op stapel staat. Volgend jaar wordt ze 70. Om dat jubeljaar extra glans bij te zetten, besloot haar uitgever een nieuwe uitgave uit te brengen van Het verkeerde keelgat waarvan de oorspronkelijke versie in 1998 verscheen. Bovendien werkt Diane aan een nieuw boek dat eveneens in 2016 zal verschijnen. Ze verklapte ons zowaar al de titel : Wat voorafging. Thema is de nogal turbulente relatie maar haar vorig jaar overleden moeder. Maar de auteur wil er allerminst een afrekening van maken: het wordt ook zeer zeker een liefdesbetuiging.

We sluiten af met een citaat van de auteur: “Schrijven met mooie taal is als koken met lekkere ingrediënten.” We wensen Diane alvast nog tal van “smaakmakende” activiteiten toe!

Frank Kloeck

KaatCuvelier

Gisteren in de klas (6de basisschool) lezing meebeleefd van Twiggy Bossuyt. Fantastisch !
Een aanrader voor elke zesde klas en voor eerste graad secundair onderwijs !
Boeiende lezing met interactie volgens opdrachten van Twiggy, creatieve verwerking adhv schrijfopdracht - theateroefening - bewegingsopdracht, dit alles op niveau van de leerlingen.
Hun enthousiasme was zalig om te horen en te zien !

Marie-Claude Van Grunderbeek

De taal van Karel Van de Woestijne is wat zwaar op de hand voor 21e-eeuwers, maar als Peter Theuninck met fragmenten uit diens oorlogsverslagen de Groote Oorlog evoceert, klinkt het aangenaam en krijgt het publiek een aantrekkelijk en leerrijk beeld van hoe het leven in die moeilijke tijden verliep. Oude foto's lichten de teksten toe. De situatie van de schrijver, die ook zijn brood moet verdienen, wordt ook geduid.

Catharina Reysen

Bezoek van Gerda Dendooven aan de Stedelijke Academie voor Kunsten Maaseik op woensdag 18 maart jl..
We nodigden Gerda Dendooven uit in kader van ons eindproject Woord met als titel: Ik dacht dat het een simpele dag zou worden maar dat was het weer niet/ Analyse van modern, Vlaams Jeugdtheater. Het leek ons interessant om vragen en bevindingen rond het toneelstukje aan de auteur zelf voor te leggen tijdens een lezing en een interview. Vermits mevrouw Dendooven ook illustrator is, werd er meteen een lezing aan vastgekoppeld voor de leerlingen van de afdeling Beeldende Kunst, een lezing trouwens waarover kinderen en leerkrachten zeer enthousiast waren en achteraf niet uitgepraat raakten. Een lezing kortom voor herhaling vatbaar. Het werd in ieder geval geen simpele dag voor Gerda Dendooven zelf, eerder een hectische bedoening van het begin tot het einde. Er was het heen en weer pendelen met trein en auto op de route Gent-Genk-Maaseik; er waren de twee lezingen én het interview. Na de eerste lezing kwam mevrouw Dendooven (zonder enige rustpauze!) ons Woordlokaal binnengestormd voor het interview dat aan de Woord-lezing vooraf zou gaan, gaf ons een ferme handdruk en maande ons aan meteen aan de slag te gaan. Hoewel mevrouw Dendooven al die tijd op een half broodje teerde, bleven de (uitnodigende Limburgse) taarten die op tafel stonden wegens tijdgebrek onaangeroerd. Evengoed presenteerde ze meteen een stuk taart aan de leerlinge die per ongeluk het lokaal binnenwandelde. Ze houdt van kinderen en jonge mensen, zoveel is zeker en droeg dat lieve, warmhartige gevoel trouwens de hele namiddag met zich mee doorheen de gangen, in de aula, in ons woordlokaal... Een straffe madam leek ze ons wel met een uiteenlopend karakter: chaotisch en toch zo helemaal zen. Ze gaf een excentrieke indruk met de haren in een scheef, warrig knotje dat zich niet temmen liet en de opmerkelijke klederdracht (losse, kleurrijke kledij). Een echte artistiekeling. Hoe dan ook mevrouw Dendooven bleek een onvermoeibare dame te zijn. Getuige hiervan: haar niet aflatende energie tijdens de snel op elkaar volgende activiteiten waar ze met de nodige rust en een grote portie geduld doorheen wandelde.
Het interview met Gerda Dendooven was kort, maar krachtig. Kort omwille van de zeer beperkte tijd tussen beide lezingen in. Krachtig omwille van de geconcentreerdheid waarmee ze de vragen kon beantwoorden en waarbij we vooral onthouden dat Gerda Dendooven van jongs af aan geïntrigeerd is geweest door de angst. Dit is ook het hoofdconcept van ons toneelstuk. De angst verwerkt ze in zowat elk kinderboek of theaterstuk. De angst is volgens haar de drijfveer van het menselijk handelen, de duw in de rug om vooruit te gaan, om dingen nu te doen zolang er nog leven rest. Dit kan zich vinden in de ‘hic et nunc’-mentaliteit of het YOLO-gedrag van jongeren: leven om te leven. Te snel kwam er aan het gezelschap van deze boeiende, interessante, lieve, sympathieke dame een einde en even charmant en fris als bij aanvang nam ze afscheid, stapte het autootje van onze leerkracht in en liet de pittige autorit "cowboygewijs" (zoals mevrouw Dendooven het later via een trouwens erg lieve mail zelf verwoorden zou) zengewijs aan haar voorbijgaan...
Maaseik blikt tevreden terug... de lezingen smaakten absoluut naar meer...
Verslag door de woordleerlingen Gilles en Lauren.

sara desteghe

Gisteren kwam Tine Mortier op bezoek in het 2e leerjaar van onze school. De auteurslezing was fantastisch. Een fijne afwisseling tussen vertellen over zichzelf en voorlezen uit haar boeken. Ze maakte ook echt tijd voor de kinderen, liet hen vragen stellen, ervaringen delen. Een absolute aanrader!

Vera Asnong

T.I.H.H. Hasselt 05/02/2015
Op zoek naar een auteur die zéér boeiend over zijn werk komt vertellen voor leerlingen van het technisch- en beroepsonderwijs is Dhr M. Hendrickx.
Zijn sterkte is dat hij afwisselend vertelt en spraakmakend materiaal toont.
Tevens worden er maatschappelijke problemen aangekaart.
En dit alles blijft betaalbaar. Hij mag zeker terugkomen.

Vera Cop

Griet Op de Beeck, zondag 18 januari 2015 in Zandhoven (Lezing in het kader van Toast Literair van het Davidsfonds)

Griet is een begenadigd spreekster die vlot haar verhaal vertelt waarin een aantal aangrijpende, mooie voorleesmomenten uit haar beide boeken verwerkt zijn.

Het geheel blijft luchtig maar met de nodige ernst, want steeds zit er een tweede laag onder haar verhaal, waardoor eenieder aangesproken wordt en zich in het verhaal herkent. De levenswijsheid die in haar boeken zit, vertaalt zij prachtig in haar lezing.

De aanwezigen leerden Griet in alle openheid kennen in het traject dat zij aflegde tot de persoon die ze vandaag is : auteur. De strijd die ze zelf aangegaan is om haar leven in eigen hand te (durven) nemen. Een verhaal van aanpakken, een hoopvol verhaal.

De voorleesfragmenten verheffen de lezing tot een mini theaterproductie. Ze ontroerden, grepen mensen naar de keel of brachten hen aan het lachen.

Griet was na de lezing door eenieder aanspreekbaar. Ze nam haar tijd voor een kort gesprek en voorzag elk boek dat iemand bij zich had van een mooie persoonlijke boodschap en haar fraaie kaligrafische schrijfstijl.

Begeesterend. Absolute aanrader voor elke organisator.

Dirk Dekyvere

Eveline Vanhaverbeke was te gast op toast literair van Davidsfonds Wevelgem van 18 januari 2015. Een bijzonder aangenaam vertellende auteur die niet alleen weet te boeien door de maniakale juistheid van feiten, plaatsen en personen die in haar romans voorkomen, maar die bovendien op een subtiele manier in haar blogs af en toe een snufje maatschappijkritiek laat binnensluipen zonder te schofferen. Warm aanbevolen!

Dirk Dekyvere - Davidsfonds Wevelgem

Ingrid Vander Veken

In De Vertellerij hield ik zopas mijn eerste lezing van het jaar voor de Gezinsbond Berchem. Ik praatte er over mijn leven en mijn boeken, en hoe die twee met elkaar verweven zijn. Over de terugkerende thema's ook: anders zijn, de rol van het toeval, de band tussen leven en dood. Mijn lezing was in deze vorm ook voor mij een primeur, dus vond ik het erg fijn dat het publiek daar zo aandachtig en met duidelijke waardering voor het vleugje humor op reageerde. Met dank aan de voortreffelijke organisatie.

Suzanne Nelissen

Een bevlogen schrijfster is Kim Crabeels zeker. Ze sprak met kennis van zaken vanuit de leefwereld van het jonge kind en inspireerde en boeide onze studenten vanaf de eerste tot de laatste minuut! Een aanrader als motiverende instap voor de uitwerking van een thema rond ziek zijn in het eerste trimester van het eerste leerjaar.

Danny De Stammeleer

Auteur Kris Van Steenberge te gast bij De Lezende Paling te Sint-Lievens-Esse op zaterdag 18 oktober 2014.

Mr. Van Steenberge zijn lezing was tot nu toe één van de betere die De Lezende Paling al gekend heeft. Het publiek hing aan de lippen van de auteur : verhalend zeer sterk, een aantal passages uit zijn boek "Woesten" werden door de auteur op een bijzonder attractieve manier naar voor gebracht.
Het publiek was dan ook zeer enthousiast. Een zéér geslaagde avond! Kris Van Steenberge is top.

Frank KLOECK

Auteur Paul Claes te gast bij de leesgroep Davidsfonds-Mortsel

Veelzijdig veelschrijver
Auteur Paul Claes (°1943) valt niet zomaar onder één noemer te vatten. Romancier, vertaler, essayist, dichter, pasticheur, exegeet …. Een hedendaagse uomo universale, naar het tijdens de renaissance gekoesterde ideaalbeeld dat streefde naar een zo volledig mogelijke ontwikkeling van de mens (kunst, wetenschap, ethiek). Deze eredocent Vertalen aan de KULeuven studeerde Klassieke én Germaanse talen. Wat hem niet belet ook zeer grondig de Franse, Spaanse en Italiaanse literatuur
en cultuur te beheersen.

Niet alleen kwalitatief, ook kwantitatief gooit deze auteur hoge ogen: onder de titel “C” publiceerde hij in 2011 zijn honderdste werk (in het Latijn staat “C” voor 100).

Op dinsdag 14 oktober waren we dan ook niet weinig in onze nopjes deze eminente “touche- à- tout” als gast in onze leesgroep te mogen verwelkomen.

Intertekstualiteit
In 1981 verscheen De mot zit in de mythe, waarin de auteur onderzoek doet naar de wijze waarop Hugo Claus inspiratie zocht bij de klassieke auteurs. “Intertekstualiteit” (het speuren naar verbanden en raakpunten tussen diverse teksten) is dan ook een aspect dat Claes na aan het hart ligt.

Reizen in de tijd
Bij het bredere publiek raakte onze gast bekend door onder meer De kameleon (2001) en De leeuwerik (2010) . Beide romans kwamen tijdens onze bijeenkomst uitvoerig aan bod. Wie ze leest, maakt een reis in ruimte en tijd: de eerste titel voert ons naar de Verlichting van de 18de eeuw, de tweede naar de tijd van de troubadours (de Provence - 12de eeuw).

De kameleon
Dit merkwaardig dier, dat zich soepel transformeert al naar gelang de variërende omstandigheden, staat ongetwijfeld model voor een motto dat Paul Claes dierbaar is: mobilis in mobili (beweeglijk in het beweeglijke). De mens moet zich voortdurend aanpassen aan wisselende contexten.

Schijn en zijn is dan ook een hoofdthema in deze roman. Vrouw/man, edelman/ bedelman, pion/spion, licht/donker: alles lijkt wel naar hartenlust inwisselbaar. Een overheerlijk taalspel onderbouwt een web aan intriges met onwaarschijnlijke plotwendingen. Een ware degustatie voor de lezer-fijnproever! In 2001 werd dit werk dan ook bekroond met drie prijzen! Als een echo weerklinkt dertien jaar later in de Mortselse bib een hartelijk applaus als blijk van waardering voor het doorleefd voorgelezen fragment!

De leeuwerik
De leeuwerik speelt in de tijd van de troubadours. De trouvères bedachten (trouver) niet alleen thema’s, ze werkten er ook variaties op uit (cf. het Griekse tropein - “veranderen”). Ten slotte componeerden ze er muziek bij en voerden ze, als zanger/instrumentalist de composities ook uit. Muziek is overigens nóg een interessesfeer van de auteur. Op de tonen van het gezang van de leeuwerik werkt hij het thema geraffineerd uit in de roman, waarin voorts de “hoofse liefde” centraal staat. Paul Claes wijst erop dat daarin de kiem lag die zou uitgroeien tot het latere begrip van de “romantische liefde”.

Project
Hoewel Paul Claes de pensioengerechtigde leeftijd al even voorbij is, staat nog heel wat werk in de steigers! Op de Boekenbeurs vind je momenteel zijn meest recente creatie: Kinderen van Rousseau. Hier bespeelt de auteur meesterlijk een nog niet vermeld genre: dat van het pamflet. Hij revolteert er onder meer tegen de dictatuur van “supermarktmuziek” die ons haast voortdurend in de greep houdt. Ook tegen een soort “gestroomlijnd eenheidsdenken” in onze samenleving, waarin nauwelijks nog ruimte lijkt te zijn voor een gedurfde mening of enige echt tegendraadse opinie.

Dit nieuwe werk biedt u alleszins hét gedroomde alibi om het oeuvre van deze onvolprezen auteur te (her)ontdekken!

Frank Kloeck
(Bronnen: cobra.be – schrijversgewijs.be)

Gert Vingeroets

"Het vlees is woord geworden"; 'Van den vos Reynaaerde' als sociale parodie op het Johannesevangelie, is geen doordeweekse literaire lezing. Het is een 'inleiding tot' en een 'verantwoording van' René Broens' doctoraatsthesis-in-wording waarin hij met concrete voorbeelden zijn nieuwe interpretatie toelicht van 'Van den Vos Reynaerde'.
Het is een wetenschappelijk aanpak, een grensverleggende aanpak, waarbij het hoofddoel niet 'dé' ene zaligmakende interpretatie is die alle voorgaande vervangt, maar een gefundeerde, gedocumenteerde, tekstanalytisch onderbouwde 'mogelijke' stelling.
De auteur kan zijn 'verhaal' ook goed brengen, met de nodige humor (=van den vos Reynaerde) en in een verduidelijkend maatschappelijk-historisch perspectief.
Een waardig pleidooi voor respect voor ons literair erfgoed.

Erna Delancker

De poëzieprelude op 5/7/2014 in de kerk van Wulpen - Koksijde was fantastisch.
Daar waren Mustafa Kör, Ruth Lasters, David Troch en Paula Loeckx en het streepje muziek kwam van Wim Chielens en An-Sophie Noppe.
Allen topklasse. Zeer goede auteurs - hebben hun werk zeer mooi en goed gebracht. En inderdaad, je kon op bepaalde momenten een speld horen vallen in de kerk. De organisatie was zeer tevreden.

Pagina's