Beste organisator,

Hoe is het auteursbezoek geweest? Kon u een speld horen vallen? Heeft een illustrator de klas op stelten gezet? Zijn plots alle boeken van die ene schrijver uitgeleend in de bib? Heeft u iets gehoord waar u van opkeek, iets wat u heeft geraakt?

Beste auteur,

Hingen de leerlingen aan uw lippen? Stond u versteld van de vragen uit het publiek? Sloeg uw tekentechniek aan? Werd u goed ontvangen?

In dit gastenboek kan u uw ervaringen en tips delen met andere auteurs, leerkrachten, bibliothecarissen, verenigingen...


Ann Driessen*

Het werd maandag een speciale avondvoordracht voor een beperkt, maar wel zeer aandachtig en betrokken gezelschap: Zonta Antwerpen. Mijn thema 'Gevangen geboren', het hoofdpersonage Renée en de groep waartoe zij behoort (geïnterneerden), paste helemaal in hun missie: opkomen voor de rechten van vrouwen en kinderen, met aandacht voor hun welzijn, hun gezondheid en hun onderwijs: drie zaken die in gevangenissen en forensisch psychiatrische instellingen in ons land echt te weinig aandacht krijgen, door gebrek aan mensen en middelen.
De vragen en de steun deden deugd...
Bedankt Zonta!

Frank KLOECK

Lieve Joris: reizen naar zichzelf – met een tussenstop in de Mortselse bib

8 oktober 2019. Een wat druilerige dinsdagnamiddag, maar auteur Lieve Joris doet even de zon voor ons stralen. Doet ons wegdromen naar warmere oorden zoals Congo, Mali of Syrië. Maar ook over China, de VS en Oost-Europa brengt ze ons warme, sprankelende verhalen. De leesgroep van het Davidsfonds verwelkomt zo’n 20 belangstellende medereizigers.
Joris trok zowat de hele wereld rond. Oost-Europa, het Midden-Oosten, de VS, Afrika, China. Het leverde parels van boeken op: Terug naar Congo (1987), De melancholieke revolutie (1990), De poorten van Damascus (1993), Mali blues (1996), Dans van de luipaard (2001), Op de vleugels van de draak (2013)… Drie puntjes want de lijst is verre van volledig!
Diverse – vaak erg prestigieuze – prijzen en bekroningen in binnen- en buitenland vielen haar ten deel. Wist u dat de auteur in Frankrijk tot Chevalier dans l’Ordre des Arts et des Lettres werd verheven? Ronkende titels en eerbewijzen. Toch werd ze nog het meest geraakt – zo onthulde ze in een kerstessay (De Standaard / december 2018) – toen ze een gedicht mocht schrijven over de beek de Dommel in Neerpelt, haar geboorteplaats.
Na al haar omzwervingen werd die plaats overigens de focus van haar laatste boek, Terug naar Neerpelt (2018). De cirkel is rond. Of toch niet (helemaal)? Onder meer hierover gaan de lezers deze namiddag met haar in gesprek.
Iemand uit het publiek verwijst naar voormeld kerstessay dat in 5 afleveringen verscheen onder de titel Ithaka, naar het gedicht van de Griekse dichter Konstantínos Kaváfis (1863-1933). Lieve Joris zelf reciteert (vertaling: G.H. Blanken):
(…)
Maar overhaast de reis volstrekt niet.
Beter dat die vele jaren duren zal,
en dat je, oud al, landen zult op het eiland,
rijk met alles wat je onderweg hebt gewonnen, (…)

Ithaka wil ons erop attenderen dat de reis belangrijker is dan het doel. Ontmoetingen met mensen, met andere culturen en leefwijzen zijn primordiaal. Een uitnodiging tot traag reizen, zoals Lieve Joris ook traag schrijft: in het tempo van een slak – “mijn sleutel is traagheid”.
Reizen naar landen valt voor haar samen met reizen naar mensen. Naar Assani in Congo, die het van rebel tegen Mobutu tot generaal onder Kabila heeft geschopt, maar door zijn Rwandese achtergrond scheef wordt bekeken. Naar Hala in Syrië wier man politiek gevangene is.
Allemaal mensen die één ding gemeen hebben: ze staan – om allerlei redenen – deels buiten hun gemeenschap, gedragen zich non-conformistisch of weigeren voor hen uitgestippelde wegen te bewandelen.
Net als Lieve Joris zelf die als 19-jarige het voor haar beoogde levenstraject ‘huisje boompje beestje’ niet aan zich besteed zag. Ze koos voor de vrijheid en ging voluit voor die keuze. Een trip naar de States waar ze als au pair aan de slag ging, werd de aanzet tot zovele omzwervingen.
Is de cirkel rond? “Gaat u nu met pensioen?” vroeg iemand uit het publiek. De auteur lijkt er wat naar te hunkeren. Rondstruinen in plaatsen als Venetië, er de kunstbiënnale bijwonen. Zonder altijd weer de druk en deadline van een nieuw boek te voelen.
Ze kan er wel van dromen. Maar mij komt het voor dat de auteur in haar diepste binnenste wel zal beseffen dat het schrijfvirus zich uiteindelijk toch weer zal manifesteren.
Na afloop van deze namiddagsessie terug de druilerige herfst in. Maar de multiculturele zomer blijft nadrukkelijk nazinderen.

Frank Kloeck
Leesgroep Davidsfonds Mortsel

Sonia Van Pachterbeke*

We lazen van hem 'Reis naar mijn vader' en keken ongelooflijk uit naar Roel Richelieu Van Londersele.
Het werd een heel aangename, interessante avond, er was een prima interactie met het publiek.
Als dessert genoten we van enkele van zijn gedichten (De Bruiden).
Bedankt, Roel, we mochten even in jouw wereld kijken.

Etienne Vanden Steen

Andy Vermaut, Diksmuide, reageert:

Donderdag 25 april had ik de grote eer en het genoegen om een buitengewone avond met spreker Etienne Van den Steen in Oostende mee te maken. Heel wat cultuurminnende mensen kwamen dan ook afgezakt naar het koninklijk museum De Plate om iets bij te leren over de Antwerps-Oostendse schilder Carol Deutsch, de Joodse vriend van James Ensor. 

Etienne Van den Steen is niet alleen een achtenswaardige spreker, hij schreef ook een uitgebreide, veelomvattende en welverzorgde biografie over de fascinerende persoonlijkheid Carol Deutsch die in het Oostende van de jaren '30 goed bevriend raakte met James Ensor en zijn artistiek verfijnde kennissenkring. Etienne Van den Steen behandelde de centrale vraag: hoe kwam deze "zondagsschilder" in het centrum van het culturele en de intellectuele elite van het Oostende van de jaren '30 terecht? Die vraag hield hem als biograaf-schrijver bezig en hij ging dan ook diepgravend en intensief op zoek naar de ware toedracht achter de figuur Carol Deutsch en doopte zijn gedocumenteerd boek met de titel : Carol Deutsch, de Joodse vriend van James Ensor.

Carol Deutsch zou de beschermheer zijn geweest van meerdere kunstenaars in Oostende en hen financieel hier en daar wat hebben geholpen. Deze culturele mecenas raakte hieromtrent zo nieuwsgierig en geïnteresseerd dat hij uiteindelijk kort voor zijn dertigste levensjaar zelf begon te experimenteren met het witte doek. Het duurde niet lang vooraleer hij algemeen aanvaard en erkend werd binnen de Oostendse artistieke elite van de toenmalige koningin der badsteden en zo werd hij niet meer als een zoveelste amateur aanzien. Carol Deutsch die in Oostende een bonthandel runde, liet de Oostendenaars zeker niet onberoerd en was er een kleurrijk figuur die gefascineerd was door het vrouwelijk schoon. Carol Deutsch durfde immers ook als eens te choqueren, want één expo wordt immers als schandaaltentoonstelling omschreven en zette de stad aan zee zeer zeker in rep en roer met fraaie taferelen van welgevormde naakte vrouwen zonder franjes.
 
Etienne Van den Steen ging op onderzoek en bracht het levendige verhaal van de vergeten kunstschilder Carol Deutsch in een fantastische, meer dan 1 uur durende bespreking met heel wat nuttige achtergrondinformatie. Hijzelf is een opmerkelijk figuur en boeiende verteller die ons gefascineerd aan onze stoel gekluisterd hield. Het verhaal van een geëerde kunstschilder die uiteindelijk "tot achter zijn oren" verliefd wordt op de jonge Poolse achternicht van Leon Trotski. Gezien het grote leeftijdsverschil tussen de twee ontstaat hierdoor een breuk met de culturele elite van Oostende en onder meer ook met kunstschilder James Ensor, de toenmalige kunstpaus van de jaren '30. Dat weegt blijkbaar zo zwaar op Carol Deutsch dat hij uiteindelijk met een uitvlucht Oostende inruilt voor Antwerpen. Gezien de jodenvervolging probeert hij nog het hazenpad te kiezen, maar hij raakt niet aan papieren om weg te raken uit België.

Hij kon het noodlot niet ontvluchten, hij is niet kunnen ontsnappen, werd uiteindelijk door de Duitsers gevangen genomen en via de "Jodentransporten", de "Jodentrein" gedeporteerd naar Auschwitz en Buchenwald, waarna hij stierf volgens de kampverslagen aan een zogezegde uitputtingsdood in Buchenwald. Blijkbaar was hij toen zo uitgemergeld door de slechte omstandigheden in het kamp dat hij door Duitsers koelbloedig werd geëxecuteerd.

Jan Denecker

Auteurslezing door Jeroen Janssen
Datum: 11.04.2019
Onderwerp: “Van Muzungu tot Abadaringi”
Locatie: bij Marnixring Gent Borluut, De Pinte.

Op 11 april was striptekenaar en ‘Slow Journalist’ Jeroen Janssen te gast in Marnixring Gent Borluut, met vergaderplaats het Kasteel Viteux in De Pinte. Zijn persoon en bezigheden passen in het jaarthema van Marnixring Gent Borluut “Vlaams Talent”. Er waren ongeveer 35 personen aanwezig.
De lezing met als thema Rwanda en het werk van Jeroen Janssen was opgebouwd rond een zeventigtal foto’s en afbeeldingen die de auteur vanuit zijn IPad/laptop projecteerde. Op die manier kwam een associatief gestructureerde causerie tot stand. Jeroen Janssen begon met zichzelf kort te situeren en ging dan al gauw over naar zijn ruim tweejarige verblijf in Rwanda en naar de gebeurtenissen die tot de gruwelen van 1994 hebben geleid. In die periode kwam Muzungu tot stand. De genocide zelf heeft hij daar niet beleefd maar hij is achteraf teruggegaan om kennissen en vrienden van toen weer op te zoeken en te tekenen. Het verslag daarvan vinden we o.a. terug in zijn boek Abadaringi.
Jeroen Janssen commentaar en uitleg bij elk beeld, ging af en toe een paar ‘dia’s’ terug en bouwde zo een beeld op van zijn ervaringen in Rwanda en van zijn ontwikkeling als tekenaar. De lezing duurde alles samen ruin een uur en een kwart en de auteur kon moeiteloos de aandacht van het publiek gaande houden. Na afloop beantwoordde Jeroen Janssen nog een 7-tal vragen (o.a. over Doel en recenter werk) en hij toonde zich ook bereid om een paar werken te signeren.
Marnixring Gent Borluut beschouwt de auteurslezing van Jeroen Janssen nu al als één van de beter geslaagde avonden.
Verslag: Bruno de Laat

kris neven

Alexander Wolfram

Op bezoek geweest in de lagere school. Drie eenvoudige lezingen qua media, maar zeer verrijkende lezingen naar inhoud, leeservaring. Hij vertelt over het ontstaan van zijn novelle (een genre wat kinderen niet zomaar nemen in de bib), afgewisseld met literatuur en interactie met de kinderen. Eigen ervaringen die in zijn boek gekropen zijn, met het echt aandachtig luisteren naar de leerlingen. Een mooie ervaring voor iedereen die houdt van mooie taal.

Emmy Van Nueten.

Brigitte Raskin schetste het ontstaan van de geografische taalgrens. Tijdens de neergang van het Romeinse rijk vestigden zich in onze gewesten, ten noorden van de heirbaan Boulogne -Tongeren, Frankische inwijkelingen, uit hun taal ontstond het Diets. Ten zuiden van deze heirbaan vestigden de Franken zich in de gebieden waar de Gallo-Romeinen veel talrijker aanwezig waren, de Franken namen de taal van deze geromaniseerde bewoners over. Uit deze taal is het Frans gegroeid. Tijdens het Nederlands bewind na de val Van Napoleon, was Nederlands de verplichte taal in de Vlaamse provincies, deze periode was te kort om taalkundig veel verschil te maken. Bij de onafhankelijkheid van België In 1830 ontstond er meer dan ooit een sociale en economische taalbarrière. De grondwet garandeerde de vrijheid van taal. In Vlaanderen werd het frans gebruikt in het bestuur, de administratie, de rechtspraak , het leger... Lotsverbetering voor de Vlamingen werd zo onmogelijk gemaakt. Jan Frans Willems en Hendrik Conscience waren de eerste flaminganten, zij probeerden de Vlamingen te laten geloven in zichzelf. Pas nadat Vlaanderen economisch sterker werd en er algemeen stemrecht voor mannen werd ingevoerd, konden er wetten gestemd worden die de Vlamingen meer rechten gaven. Tussen 1961 en 1963 werd de taalgrens wettelijk vastgelegd. Vanaf 1970 werd België stapsgewijs hervormd van een unitaire naar een federale staat. Er kwam een ééntalig Vlaams en een ééntalig Waals gewest naast een tweetalig Brussels gewest. De gewesten kregen verregaande bevoegdheden. De terechte Vlaamse eisen zijn ingewilligd, als men nu nog nieuwe eisen stelt, gaat het hier om meer macht te verwerven. Brigitte Raskin besloot met een optimistische noot. Als men zich momenteel in Brussel begeeft, hoeft men zich geen paria te voelen, men wordt omringd door Nederlands, Frans, Engels, Spaans en verschillende andere talen. Dat de Franstalige Brusselaars respect hebben voor het Nederlands merk je omdat een groot aantal Franstalige jongeren onderwijs in het Nederlands wenst te volgen.
Het publiek bleef tot het einde toe geboeid luisteren. Enkele kritische vragen werden met zinvolle argumenten door Brigitte Raskin beantwoord.

Annick Vereecken.

Boekvoorstelling 'Kijk uit, Millie' door Frank Daenen
De boekvoorstelling van 'Kijk uit, Millie' was in één woord 'Super'. Frank wist de kleuters in te palmen van minuut 1 en wist hen te boeien tot het einde. Door de wisseling van verschillende facetten (tekenen in samenspraak met de kleuters, verhaal vertellen, humor, muziek met de gitaar) werden de kleuters enorm betrokken in het gebeuren en konden ze enkel de zaal buiten komen met de woorden 'het was leuk, he!'
Ook de anderstalige kleuters die het soms wat moeilijk hebben om de aandacht bij taalactiviteiten te bewaren, waren in de ban en dat zegt meer dan genoeg.
Eerder hoorden we van Frank Daenen ook al 'Olivier en het Brulmonster' en dit was even fascinerend als het verhaal van Millie.
Het was een ware belevenis voor de kleuters (en voor de juffen!)
Zeker een topper en een aanrader!

patrick mahieu

Merel de Vilder : 25 januari in de kunstacademie Eeklo

Geen muziek, geen decor, of toch : een pupiter met kraaknette witte A4-bladen waardoorheen je de getypte tekst kan zien.
Merel de Vilder leest, vertelt.
Sober, eerlijk, met sprankelende ogen, roodgeverfde lippen.
Haar taal is makkelijker te beluisteren dan zelf te lezen.
Een eigen taal die je " poeftepoeftepoefte inneemt en waar je gefascineerd naar luistert.
Wreed....mooi
Silvia Verstraete - KA! Eeklo

Annemie-Deckmyn

Zondag samen met mijn zoon Bert Verbeke een voorstelling gegeven voor een tachtigtal mensen in Gent, organisatie van het Davidsfonds in het kader van "Toast Literair". Hij heeft twee van mijn teksten op muziek gezet. Ik las een dertig gedichten waarbij hij muzikaal ondersteunde. Het publiek was geraakt en reageerde enthousiast.

Ann Driessen.

In Veurne mogen spreken voor het Davidsfonds was extra prettig: ik heb er immers heel lang geleden een dik jaar gewoond en familie. Onder de 60 aanwezigen waren er toch een 20-tal bekenden: familie en vrienden. Lief dat zelfs zij betaalden om naar mij te komen luisteren!
Dat ik - voor het eerst - over 2 boeken mocht spreken, was eigenlijk een fijne ervaring: voor de pauze 'De Schat van Merkem', na de pauze 'Gevangen geboren'. In het eerste deel hield ik o.m. dankzij het boek en de sporen in Veurne, een pleidooi om van Karel Balduck, hoofdpersonage van dat boek, een BV (Bekende Veurnaar) te maken. Dat viel in de smaak!
Na het tweede gedeelte waren een aantal aanwezigen zichtbaar geroerd en zelfs ontroerd. Dat was hartverwarmend...
Bedankt Veurne!

Ann-Driessen

Het was een echt Sinterklaasgeschenk om in Tervuren voor NEOS op 6 december in het Administratief Centrum De Zevenster te mogen spreken. NEOS besteedt de volgende twee jaar vooral aandacht aan mensen die dreigen uitgesloten te worden: vluchtelingen, gedetineerden, mensen die in armoede leven... en dus ook geïnterneerden. 'Gevangen geboren. Het waargebeurde verhaal van een geïnterneerde' paste perfect in dat plan.
Heel fijn voor een auteur om voor 55 tot 60 aanwezigen te mogen spreken over een moeilijk en verre van vrolijk onderwerp. Ze luisterden heel aandachtig en na de pauze kwamen heel wat vragen. Dat was voor mij een duidelijk bewijs van interesse en betrokkenheid. Ik hoop dat ik erin geslaagd ben om meer kennis, medeleven en begrip op te wekken voor deze moeilijke groep.
De hartelijke ontvangst en begeleiding deed me ook plezier.

Hedwig Tuerlinckx

Het was een zeer fijne samenwerking met Tom Mariën die de kinderen in de ban hield met zijn voorlees uurtje uit 'Volle Muil' en een nieuw boek dat nog niet helemaal klaar is. De gitaarbegeleiding, het zingen van fragmenten uit het boek, met de nodige tekstherhalingen, werden op een bijna theatrale manier gebracht en wisten kinderen en ouders te boeien!
Een echte aanrader!

Ann_Driessen

Ik heb echt in een prachtig zaal - het Spaans Paviljoen in Veurne - voor ongeveer 65 mensen mogen spreken. Voor de eerste keer deed ik dat, op verzoek van het Davidsfonds, in twee delen en ook over 2 van mijn boeken: voor de pauze over 'De schat van Merkem', waarin ik vooral de rol van Karel Balduck uit Veurne én Veurne belichtte, na de pauze over 'Gevangen geboren', over Renée, een geïnterneerde. Zo'n aandachtig en muisstil publiek, zalig... tijdens de pauze en na afloop kreeg ik heel fijne reacties en vragen. Bedankt Veurne, bedankt Davidsfonds Veurne voor de uitnodiging en voor het gratis drankje in de pauze, voor alle aanwezigen! Voor mij was het ook wel een heel bijzondere en unieke lezing omdat er familie en vrienden kwamen luisteren en omdat ooit anderhalf jaar in Veurne woonde. De band met die stad blijft.

Ann Driessen

Verrassend! Tussen 75-80 aandachtige luisteraars, gisteren in Cultuurhuis Tessenderlo. En dat op een zonnige namiddag, voor 'Gevangen geboren' het intriest waargebeurd levensverhaal van Renée, een geïnterneerde. Prettig was het voor mij om een uiteenzetting te mogen geven, ook al is het onderwerp moeilijk. Het past wel in de campagne van 'Te Gek' die meer begrip vraagt voor mensen met psychische problemen in onze samenleving, o.m. geïnterneerden. Als je daarbij weet dat er nog altijd 550 geïnterneerden in een of andere gevangenis zitten, waar ze niet thuishoren, is aandacht en inzet voor deze groep noodzakelijk...

Gaea Schoeters

Gisteren de hele ochtend samen met Trui Hussein Hanoulle lesgegeven aan 13 & 14-jarigen over Meisjes, Moslims & Motoren. De leerlingen van het Instituut Anneessens-Funck in Laken waren al 6 weken met het boek bezig geweest, waardoor het een zeer interactieve lezing werd, die ook voor ons echt boeiend was. Zelden zo’n geïnteresseerde en gefocuste groep gezien #thefuturelooksbright #MMM #tintinetmiloupartout #coolegasten #thx

Kristien Cuppens

Op zondag 7 oktober ontvingen we Charlotte Van den Broeck in de bib van Hamont-Achel tijdens ons jaarlijks literair ontbijt. Tussen de 'eetbedrijven' door ontroerde zij het publiek met haar poëzie. En hoe (gezellig) druk en bedrijvig het was tijdens het eten, zo (muis)stil was het wanneer Charlotte aan het woord was. Poëzie die deed nadenken, glimlachen en dromen... met de zon op het gezicht. Een aanrader!

Romain Goesaert

Lezing "Welkom aan boord" door Katrien Steyaert.
Zeer aangename vertelster over het leven aan boord van een vliegtuig. de plezante en minder plezante verhalen van het leven in en naast de cockpit.
Zeker een aanrader voor enkele aangename uren.

Els Torfs

Guido Eekhaut vertelt met veel enthousiasme over zijn ervaringen als auteur, journalist, interviewer, ... Hij benadert het schrijverschap vanuit een originele invalshoek, voegt anekdotes toe, kruidt de boekenbabbel met de nodige humor en geeft ook leestips aan de toehoorders. Achteraf krijgen de deelnemers nog ruim de gelegenheid om vragen te stellen.
Een fijne ervaring.

Ann Vandamme

Op woensdag 26 mei kwam Mark Tijsmans voor een publiek van vooral geplaatste kinderen uit een moeilijke thuisomgeving. Hij was er de geknipte persoon voor. De kinderen vinden de auteur sowieso cool en hij heeft zijn liefde voor boeken duidelijk doorgegeven. Nadien waren al onze boeken van Tijsmans uitgeleend. Bovendien slaagde hij er in om die kinderen anderhalf uur lang geboeid te doen luisteren. Je moet het maar doen. Missie geslaagd.

Pagina's